انتخاب برگه
دکتر محمد علی قاسمی / تعویض مفصل لگن / شل شدن مفصل مصنوعی لگن
مدت زمان مطالعه ۴ دقیقه

شل شدن مفصل مصنوعی لگن

تعویض مفصل لگن، جراحی ایمنی است که با هدف بهبود کیفیت زندگی افرادی انجام می شود که از مشکلات حرکتی و عملکردی رنج می برند.

یکی از نگرانی ها در خصوص این روش جراحی، شل شدن مفصل مصنوعی می باشد. شل شدگی پروتز، جزء روند طبیعی جراحی است و در برخی موارد، نیاز به انجام جراحی ترمیمی و اصلاح مشکل ایجاد شده خواهد بود.
متاسفانه، جراحی ترمیمی مفصل با میزان موفقیت کمتری نسبت به جراحی اولیه همراه است و هم چنان نگرانی در خصوص بروز عفونت و یا شکستگی پروتز همزمان با شل شدن پروتز وجود دارد که شاهد بروز عوارضی از قبیل دردهای شدید خواهیم بود.


طول عمر و ماندگاری پروتز لگن


در بیشتر موارد، جراحی پروتز لگن، بیست تا بیست و پنج سال ماندگاری دارد. برخی پروتزها لگن ماندگاری بیشتری دارند و برخی دیگر زودتر شل و یا شکسته می شوند.

در برخی موارد ممکن است، پروتز بلافاصله بعد از جراحی با شکست روبرو شود، در حالی که در برخی شاهد ماندگاری چندین ساله پروتز بی هیچ مشکل و عارضه خاصی هستیم.
در گذشته، جراحی پروتز لگن و یا همان تعویض مفصل لگن، جراحی جدیدی بود و عوامل مختلفی در میزان ماندگاری مفصل مصنوعی دخیل بودند.

دلیل بروز مشکلات و عوارض اولیه در این جراحی این بود که از موادی استفاده می شد که نسبت به شکستگی حساس تر بودند و یا به سرعت خرد می شدند.
با توجه به پیشرفت های صورت رفته در زمینه جراحی تعویض مفصل لگن، از پروتزهایی استفاده می شود که دوام و ماندگاری بالایی دارند.




چرا مفصل مصنوعی لگن شل می شود؟


زمانی که مفصل مصنوعی داخل بدن قرار می گیرد، به خوبی داخل لگن و یا استخوان ران فیکس و ثابت خواهد شد. گرچه این پروتز در ابتدا به خوبی فیکس می شود، اما احتمال شل شدن آن به مرور زمان نیز وجود دارد. این حالت یک پروسه تدریجی است که در اثر عملکرد طبیعی پروتز ایجاد می گردد.


عوامل مختلفی در شل شدن مفصل مصنوعی لگن دخیل هستند، از جمله: سن، جنس، وزن و میزان فعالیت بدنی. تحقیقات انجام شده نشان می دهد که میزان و احتمال شل شدگی مفصل مصنوعی لگن در گروه های زیر کمتر می باشد:


خانم ها

تفاوت های آناتومی خانم ها از جمله زاویه استخوان های لگن باعث می شود فشار کمتری به ناحیه لگن وارد شود. تفاوت در فعالیت های فیزیکی نیز می تواند دخیل باشد.


افراد بالای 60 سال

احتمال شل شدن مفصل مصنوعی با بالا رفتن سن کمتر می شود، چرا که از میزان فعالیت بدنی نیز کاسته خواهد شد.


افراد چاق

افرادی که شاخص توده بدنی شان زیر 25 است، یکپارچگی مفصل مصنوعی بهتر در آن ها حفظ خواهد شد. هر چه شاخص توده بدنی از این میزان بالاتر می رود، احتمال شل شدن مفصل تا سه درصد افزایش خواهد یافت.



در کنار وجود ریسک فاکتورها، ساییدگی سطح پروتز و ضعیف شدن بافت های اطراف، دلیل اصلی شل شدن مفصل مصنوعی لگن می باشد. حالتی که با عنوان استئولیز شناخته می شود.


استئولیز چیست؟


استئولیز، مشکلی است که با خرده شدن استخوان های مجاور پروتز همراه می باشد. در تست اشعه ایکس، حفره هایی در استخوان اطراف پروتز مشاهده خواهد شد.

از آن جایی که استخوان ضعیف می شود، پروتز نیز می تواند شل و به مرور زمان خرده شود. در چنین شرایطی، شاهد بروز درد و یا محدود شدن دامنه حرکتی خواهیم بود.
چند سال بعد از جراحی، اجزای بسیار ریز مفصل مصنوعی می تواند منجر به بروز مشکلاتی در بافت های اطراف پروتز و ضعیف شدن استخوان شود. حتی اجزای بسیار ریز پروتز نیز می توانند به استخوان آسیب بزنند و منجر به شل شدن مفصل مصنوعی شوند.



پیشگیری از شل شدن مفصل مصنوعی لگن

امروزه پروتزهای جدید از مواد سرامیکی و فلزی ساخته شده اند که میزان ماندگاری بیشتری را نسبت به پروتزهای قدیمی تر دارند. این پروتزها، کمتر باعث ساییده شدن ذرات و تجمع آن ها اطراف مفصل می شوند. این که بخواهیم بگوییم کدام پروتزها بهترین نوع هستند، تقریبا غیر ممکن است و بهترین نوع پروتز با توجه به دانش و اولیت های پزشک تعیین خواهد شد.

برچسب ها:

آخرین دیدگاه‌ها

پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10 + 14 =

Call Now Button