انتخاب برگه
شکستگی لگن چیست؟

دکتر محمد علی قاسمی – فوق تخصص جراحی  لگن و مفصل ران

فلوشیپ تعویض مفصل و ارتروسکوپی از سویس

شکستگی لگن، از جمله آسیب های جدی و شدیدی است که می تواند با عوارض خطرناکی همراه باشد. احتمال بروز این نوع شکستگی با بالا رفتن سن، بیشتر خواهد شد. اما در ابتدا بهتر است با ساختار و آناتومی لگن بیشتر آشنا شویم.

لگن، حلقه استخوانی محکمی است که در قسمت پایه ستون فقرات واقع شده است. شکستگی لگن، چندان شایع نیست و تنها سه درصد شکستگی ها در بزرگسالان را شامل می شود.

بسیاری از شکستگی های لگن، در پی آسیب و صدمات، زمین خوردن ها و یا تصادف، ایجاد می شود. از آن جایی که ناحیه لگن، مملوء از رگ های خونی است، شکستگی لگن می تواند با خونریزی های شدید و یا آسیب هایی همراه باشد که نیاز به درمان های اورژانسی دارند.

در برخی موارد، یک آسیب جزئی مانند زمین خوردن نیز می تواند به اندازه ای باشد که باعث شکستگی لگن، به خصوص در افراد مسنی که استخوان ای ضعیفی دارند، شود.

درمان شکستگی لگن با توجه به شدت آسیب در نظر گرفته  می شود. در آسیب های جزئی، اقدامات و مراقبت های اولیه و در آسیب های شدیدتر، جراحی به منظور بازسازی لگن، و برگرداندن توانایی انجام حرکت و فعالیت های روزانه، تجویز خواهد شد.

نکته ای که باید به ان اشاره کنیم این است که احتمال شکستگی لگن با بالا رفتن سن بیشتر می شود. چرا که استخوان ها به مرور زمان ضعیف می شوند.

آناتومی لگن

لگن، حلقه ای از استخوان هاست که در بخش تحتانی بالا تنه، میان ستون فقرات و پاها واقع شده است.

  • ساکروم (استخوان خاجی)
  • دنبالچه
  • استخوان های مفصل ران

استخوان های لگنی هستند. هر یک از استخوان های مفصل ران، از سه استخوان ایلئوم، ایسکیوم و پوبیس تشکیل شده اند، این استخوان ها در دوران کودکی از هم جدا هستند و با بالا رفتن سن به هم جوش می خورند. این سه استخوان، بعد از اتصال به هم، تشکیل استابولوم می دهند. بافت همبندی محکمی به نام رباط، لگن را به ساکروم متصل می کند.

از آن جایی که لگن، ساختار حلقه ای شکلی دارد، شکستگی در یکی از ساختارها می تواند با آسیب رباط ها نیز همراه باشد. پزشکان الگوهای مشخصی را برای شکستگی لگن در نظر می گیرند.

pelvic fracture

انواع شکستگی ها

  • شکستگی پایدار، در این حالت، تنها یک شکستگی در حلقه لگنی اتفاق می افتد و انتهای شکسته شده استخوان ها در یک راستا قرار می گیرد. آسیب و صدمات جزئی اغلب عامل بروز شکستگی پایدار هستند.
  • شکستگی ناپایدار، در این حالت، بیش از یک شکستگی در حلقه لگنی و انتهای استخوان ها اتفاق می افتد و استخوان ها در یک راستا قرار نخواهند گرفت. شکستگی ناپایدار، در اثر آسیب و ضربات شدید ایجاد خواهد شد.

علائم و نشانه های شکستگی لگن

  • ناتوانی در بلند شدن بعد از زمین خوردن و یا راه رفتن
  • درد شدید در ناحیه لگن و کشاله ران
  • ناتوانی در وارد آوردن فشار به پا (سمتی که لگن آسیب دیده)
  • کبودی و تورم در لگن و یا نواحی اطراف
  • کوتاه تر شدن پا (سمتی که آسیب دیده)

علت شکستگی لگن

  • آسیب و ضربات شدید
  • ضعف استخوانی
  • در برخی موارد، شکستگی زمانی اتفاق می افتد که قطعه ای از استخوان ایسکئوم در ناحیه دچار پارگی می شود، جایی که عضلات همسترینگ به استخوان متصل می شوند.

از جمله عوامل موثر در شکستگی لگن می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • بالا رفتن سن
  • جنسیت
  • پوکی استخوان
  • برخی شرایط پزشکی مانند اختلالات غددی از جمله پرکاری تیروئید، اختلالات داخلی مانند کاهش میزان جذب ویتامین D و کلسیم که منجر به ضعیف شدن استخوان ها می شوند.

تشخیص و معاینات بالینی

زمانی که شدت آسیب و صدمه زیاد باشد، فرد بایستی سریعا به پزشک مراجعه کند تا اقدامات درمانی با توجه به شدت علائم در نظر گرفته شود. در چنین شرایطی، برخی بیماران با  آسیب هایی به سر، قفسه سینه، شکم و پاها مراجعه می کنندکه می تواند منجر به لخته شدن خون و شوک شود.

معاینات فیزیکی

متخصص ارتوپدی با دقت به بررسی و معاینه لگن، مفصل ران و پاها می پردازد، و هر گونه آسیب عصبی بررسی می شود تا اطمینان حاصل گردد که آیا بیمار قادر به حرکت دادن مچ پا و انگشتان خود می باشد، و این که آیا قسمت انتهایی پا حس دارد یا خیر.

تست های تصویربرداری

اشعه ایکس، این تست، تصاویری از تراکم ساختارهایی مانند استخوان ها را در اختیار پزشک قرار می دهد. این نوع تصویر برداری معمولا از زوایای مختلف گرفته می شود تا پزشک قادر به تشخیص محل دقیق شکستگی باشد.

سی تی اسکن، به دلیل ساختار پیچیده لگن، معمولا سی تی اسکن از سوی پزشک تجویز می شود، که تصاویر عرضی و دقیقی را در خصوص الگوی شکستگی، و میزان آسیب در اختیار پزشک قرار می دهد. علاوه بر این، با سی تی اسکن، سایر آسیب ها نیز مشخص خواهد شد که به تعیین درمان موثر کمک می کند.

MRI، در برخی موارد، در صورتی که شکستگی با اشعه ایکس و سی تی اسکن، تشخیص داده نشود، MRI تجویز خواهد شد.

در بیشتر موارد، شکستگی لگن در یکی از دو ناحیه زیر رخ می دهد:

  • گردن فمور، ناحیه ای که در قسمت فوقانی فمور، درست زیر قسمت توپی شکل( سر استخوان فمور) واقع شده است.
  • ناحیه ای کمی دورتر از مفصل لگن، قسمت فوقانی فمور که بیرون زده است.

آیا راهی برای پیشگیری از بروز شکستگی لگن وجود دارد؟

انتخاب سبک زندگی سالم به افزایش حجم استخوان ها و کاهش میزان بروز پوکی استخوان در سنین میانسالی کمک می کند. جهت پیشگیری از زمین خوردن و داشتن استخوان هایی سالم، رعایت موارد زیر می تواند کمک کننده باشد:

  • مصرف میزان کافی ویتامین D و کلسیم
  • ورزش کردن به منظور تقویت قوای عضلانی و بهبود تعادل بدنی
  • دوری از استعمال دخانیات و مشروبات الکلی
  • انجام معاینات چشمی
  • کنترل مصرف داروها
  • استفاده از عصا و واکر هنگام راه رفتن (در صورت لزوم)

درمان شکستگی لگن

درمان شکستگی لگن با توجه به موارد زیر از سوی پزشک تعیین می شود:

  • الگوی شکستگی
  • میزان جابجایی استخوان ها
  • شرایط جسمانی بیمار و آسیب های مرتبط
  • درمان غیر جراحی

در شکستگی های پایدار و زمانی که استخوان دچار دررفتگی نشده باشد و یا میزان دررفتگی کم باشد، درمان های غیر جراحی از سوی پزشک تجویز خواهد شد. درمان هایی از قبیل:

  • استفاده از عصا و یا واکر، جهت جلوگیری از وارد آمدن وزن بدن بر روی پا، توصیه می شود بیمار به مدت 3 ماه و تا زمان بهبودی کامل استخوان ها از عصا و یا واکر استفاده کند. در مواردی که هر دو پا آسیب دیده باشند، ممکن است نیاز به استفاده از ویلچر باشد.
  • مصرف دارو، داروهایی به منظور تسکین درد و یا داروهای رقیق کننده جهت پیشگیری از لخته شدن خون در وریدهای پا و لگن از سوی پزشک تجویز خواهد شد.
  • درمان جراحی در شکستگی های ناپایدار، درمان جراحی از سوی پزشک تجویز می شود.
  • تثبیت خارجی، این شیوه جهت ثابت نگه داشتن وضعیت لگن انجام می شود. در این جراحی، پیچ های فلزی، از طریق برش های بسیار کوچکی در داخل استخوان قرار داده می شوند. تثبیت کننده خارجی، اجزای شکسته شده استخوان را در موقعیت اصلی شان ثابت نگه می دارد. در برخی از بیماران، این تثبیت کننده تا زمان بهبودی کامل، در استخوان باقی می ماند.

در مواردی که بیمار قادر به تحمل این پیچ ها برای مدت زمان طولانی نباشد، تثبیت کننده به طور موقت و تا انجام شیوه درمانی مناسب، استفاده می شود.

  • تراکشن، تراکشن سیستمی است متشکل از وزنه های متعادل کننده ای که به همتراز شدن استخوان ها کمک می کند. این شیوه بلافاصله بعد از آسیب انجام، و بعد از جراحی برداشته خواهد شد. در شکستگی استابولوم، تراکشن به تنهایی می تواند شیوه درمانی موثری باشد.

در طول درمان، پیچ های فلزی در استخوان ران و تبیا قرار داده می شوند، تا موقعیت پاها ثابت شود. وزنه هایی که به پیچ ها متصل هستند، با کشیدن پاها، باعث می شوند تا اجزای استخوان در موقعیت اصلی و طبیعی خود قرار بگیرند. این شیوه درمانی برای بسیاری از بیماران با درد همراه می باشد.

  • تثبیت داخلی، در طول جراحی، قطعه از استخوان که دچار دررفتگی شده است، تغییر پوزیشن داده می شود و در جای طبیعی و اولیه خود قرار خواهد گرفت. این قطعات با استفاده از پیچ ها و صفخات فلزی در کنار هم نگه داشته می شوند.
  • جراحی تعویض مفصل لگن، در این روش، قسمت فوقانی فمور و سوکت در استخوان لگن برداشته و مواد مصنوعی به نام پروتز جایگزین خواهند شد. این روش جراحی، نتایج طولانی مدتی را به همراه دارد.
  • جراحی تعویض جزئی مفصل لگن، در صورتی که قسمت انتهایی استخوان دچار دررفتگی شده باشد و یا آسیب دیده باشد، سر و گردن فمور برداشته و مواد فلزی جایگزین خواهد شد. این روش جراحی برای افراد بزرگسالی که مبتلا به دیگر شرایط پزشکی هستند و زندگی مستقلی ندارند، انجام می شود.

بیشتر بخوانید: جراحی تعویض مجدد مفصل لگن

دوره نقاهت و بهبودی شکستگی لگن

از بیمار خواسته می شود روز بعد از جراحی، از رختخواب بیرون بیاید و پای خود را حرکت دهد.

معمولا بیمار بعد از جراحی احساس درد دارد و این جزئی از روند طبیعی ترمیم می باشد. به همین خاطر، داروهایی مانند داروهای ضد التهابی و غیر استروئیدی و یا بی حس کننده های موضعی، از سوی پزشک تجویز می شوند تا به تسکین درد بیمار کمک شود.

بیمار تشویق می شود که حرکات اولیه را آغاز کند. بسیاری از بیماران می توانند راه رفتن با کنترل تحمل وزن داشته باشند و تمرینات پا و انگشتان را انجام دهند.

فیزیوتراپی، فیزیوتراپی به تقویت قوای عضلانی و بهبود دامنه حرکتی کمک می کند، و فرد سریع تر قادر به انجام کارهای عادی خود خواهد بود.

تحمل وزن، بسیاری از بیماران باید برای مدت زمانی بعد از جراحی، هنگام راه رفتن از عصا و یا واکر استفاده کنند. معمولا پزشکان به بیماران توصیه می کنند به مدت 3 تا 4 ماه بعد از جراحی، و تا زمان بهبودی کامل از عصا استفاده شود.

دکتر محمد علی قاسمی فلوشیپ فوق تخصص مفصل لگن و ران از سویس در شیراز، با بهره گیری از دانش روز دنیا، در زمینه جراحی ارتوپد، لگن و زانو آماده ارائه خدمات به شما کاربران گرامی می باشد. برای آگاهی بیشتر در مورد خدمات می توانید به اینستاگرام دکترمحمدعلی قاسمی مراجعه نمایید.

نتیجه گیری

برخی شکستگی های لگن به خوبی بهبود می یایند. شکستگی های ناپایدار که در پی صدمات شدید مانند تصادف ایجاد می شوند، با عوارض جدی تری مانند خونریزی و یا آسیب ارگان های داخلی همراه خواهند بود. در صورتی که نسبت به درمان این قبیل آسیب ها اقدام صورت گیرد، شاهد ترمیم و بهبود شکستگی نیز خواهیم بود.

اگر آسیب به عضلات اطراف لگن وارد شده باشد، بیمار تا چند ماه بعد هنگام راه رفتن می لنگد. معمولا چند ماه زمان می برد تا این عضلات تقویت شوند.

Source: https://orthoinfo.aaos.org/en/diseases–conditions/pelvic-fractures/

Source: https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/hip-fracture/symptoms-causes/syc-20373468

جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره ویژگی ها و معیارات بهترین فوق تخصص ارتوپد در شیراز می توانید با کلیک بر روی لینک مربوطه اطلاعات خویش را در این زمبنه افزایش دهید.

با تشکر از حسن توجه شما عزیزان، مدیریت سایت:دکترمحمد علی قاسمی، متخصص جراحى ارتوپد و فوق تخصص جراحی لگن و مفصل ران و فلوشیپ تعویض مفصل از سویس

 

0 دیدگاه

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 + 10 =

Call Now Button