انتخاب برگه
دکتر محمد علی قاسمی / تعویض مفصل زانو / ممکن است مفصل مصنوعی دچار عفونت شود؟
مدت زمان مطالعه ۶ دقیقه

ممکن است مفصل مصنوعی دچار عفونت شود؟

تعویض مفصل لگن و تعویض مفصل زانو، دو روش جراحی هستند که به صورت انتخابی انجام می شوند. در بیشتر بیماران، جراحی تعویض مفصل به تسکین درد و داشتن فعالیت بدنی بیشتر کمک می کند.
هیچ روش جراحی بدون ریسک و خطر نیست. در درصد کمی از بیماران، شاهد بروز عفونت بعد از جراحی تعویض مفصل لگن و یا زانو خواهیم بود. عفونت بعد از جراحی می تواند در زخم و یا در عمق پروتز مصنوعی اتفاق بیفتد. ممکن است عفونت حین جراحی و یا بعد از مرخص شدن از بیمارستان ظاهر گردد.
در این مقاله به بررسی دلیل عفونی شدن مفصل، علائم و نشانه ها، درمان عفونت و هم چنین پیشگیری از بروز عفونت خواهیم پرداخت.

عفونت بعد از تعویض مفصل چگونه است؟

عفونت موجود در بدن می تواند به مفصل مصنوعی پخش شود.
عفونت ها توسط باکتری ها ایجاد می شوند. گرچه باکتری ها بر روی پوست و یا سیستم گوارش زندگی می کنند، اما تحت کنترل سیستم ایمنی بدن نیز هستند.

به عنوان مثال، اگر باکتری به بستر خون راه پیدا کند، سیستم ایمنی به سرعت واکنش نشان می دهد و با حمله به باکتری، آن را نابود خواهد کرد.
با این حال، از آن جایی که پروتزهای مصنوعی از فلز و پلاستیک ساخته شده اند، سخت است که سیستم ایمنی بتواند به باکتری های موجود در پروتز حمله کند. اگر باکتری به پروتز برسد، تکثیر می یابد و شاهد بروز عفونت خواهیم بود.
علی رغم مصرف آنتی بیوتیک و دیگر اقدامات پیشگیرانه، در نهایت پروتز عفونی باید تحت جراحی قرار بگیرد.

عفونت بعد از تعویض مفصل

علت عفونت بعد از تعویض مفصل

مفصل می تواند در طول جراحی و یا هر زمان از چند هفته تا چند ماه بعد از جراحی، عفونی شود.
شایع ترین راه های ورود باکتری به بدن عبارتند از:

  • از طریق برش های ایجاد شده روی پوست
  • در طول روش های دندانپزشکی مانند کشیدن دندان و یا عصب کشی
  •  زخم ایجاد شده در طول سایر روش های جراحی

برخی افراد بیشتر در معرض عفونت بعد از جراحی تعویض مفصل قرار دارند. عواملی که احتمال بروز عفونت را افزایش می دهند، عبارتند از:

  •  نقص سیستم ایمنی مانند HIV و یا لنفوم
  • دیابت
  • بیماری عروق محیطی (کاهش خونرسانی به دست ها و پاها)
  • درمان های سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند شیمی درمانی و یا دریافت کورتون
  •  چاقی و اضافه وزن

علائم و نشانه های عفونت بعد از تعویض مفصل

  •  تشدید درد و سفتی
  • ورم
  • حرارت و قرمزی اطراف زخم
  •  ترشح از زخم
  • تب و لرز و تعریق شبانه
  •  خستگی
  • معاینات بالینی

زمانی که پزشک به عفوت مفصل مصنوعی مشکوک می شود، تشخیص اولیه و درمان به موقع می تواند شانش بقای پروتز را افزایش دهد. پزشک به بررسی سوابق پزشکی بیمار می پردازد و معاینات فیزیکی و بالینی را انجام می دهد.

ویدئو تعویض مفصل لگن توسط دکتر محمدعلی قاسمی در شیراز:

تشخیص عفونت در مفصل تعویض شده

تست های تصویربرداری. اشعه ایکس و اسکن استخوان نشان می دهند که آیا عفونت داخل مفصل مصنوعی وجود دارد یا خیر.
تست های آزمایشگاهی. آزمایش خون می تواند به تعیین عفونت کمک کند. به عنوان مثال، پزشک با تجویز آزمایش خون، میزان التهاب موجود را نیز متوجه خواهد شد.
پزشک هم چنین به بررسی و آنالیز مایع گرفته شده از مفصل به منظور تعیین عفونت خواهد پرداخت. به منظور این کار، مایع با استفاده از سوزن ظریفی از زانو و یا لگن گرفته می شود. مایع زیر میکروسکوپ از نظر وجود باکتری بررسی خواهد شد.
گلبول های سفید مایع گرفته شده نیز اندازه گیری می شوند. در یک مفصل طبیعی زانو و یا لگن، تعداد گلبول های سفید پایین است. هر چه شمارش گلبول های سفید بالا برود، نشانه ای خواهد بود از وجود عفونت.

درمان عفونت بعد از تعویض مفصل

درمان های غیر جراحی

در بیشتر موارد، تنها پوست و بافت نرم اطراف مفصل عفونی می شود و عفونت به عمق پروتز نخواهد رسید. این نوع عفونت، عفونت سطحی نام دارد. اگر عفونت در مراحل اولیه تشخیص داده شود، آنتی بیوتیکی خوراکی و یا تزریقی در نظر گرفته خواهد شد.

درمان جراحی

زمانی که عفونت به عمق پروتز برسد، روش های جراحی از سوی پزشک تجویز خواهد شد.

دبرید

عفونت های عمقی و یا آن دسته از عفونت هایی که چند هفته بعد از جراحی ایجاد می شوند، با روش جراحی دبرید درمان و برطرف می شوند. در طول این روش، هر گونه آلودگی از روی بافت نرم برداشته خواهد شد. پروتز پاکسازی و فاصله دهنده پلاستیکی قرار داده می شود. در طول درمان، نیاز است بیمار به مدت تقریبا شش هفته آنتی بیوتیک مصرف کند.

جراحی مرحله ای

در کل، هر چه عفونت برای مدت زمان بیشتری باقی بماند، درمان بدون برداشت پروتز سخت تر خواهد شد.
مرحله اول درمان می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • برداشت پروتز
  • شست و شوی مفصل و بافت نرم
  • قرارگیری فاصله دهنده آنتی بیوتیکی
  •  آنتی بیوتیک وریدی

فاصله دهنده آنتی بیوتیکی، دستگاهی است که داخل مفصل قرار می گیرد تا به حفظ فضا و تراز مفصل کمک شود. این دستگاه هم چنین امکان تسهیل حرکت برای بیمار در طول درمان را فراهم می کند.
بیمارانی که تحت جراحی مرحله ای قرار می گیرند، حداقل باید به مدت شش هفته آنتی بیوتیک مصرف کنند.
زمانی که تشخیص داده شد که عفونت به طور کامل درمان شده است، بیمار کاندید مناسب جراحی ترمیمی خواهد بود. جراحی ترمیمی، مرحله دوم درمان عفونت بعد از جراحی تعویض مفصل محسوب می شود.
در طول جراحی ترمیمی، فاصله دهنده آنتی بیوتیک برداشته، مفصل مجدد شست و شو داده می شود و پروتز جدید قرار داده خواهد شد.

جراحی تک مرحله ای

در طول درمان، پروتز برداشته، عمل دبرید انجام و پروتز جدید در یک مرحله قرار داده خواهد شد.

تعویض مفصل لگن بعد از عفونت

پیشگیری از بروز عفونت بعد از جراحی تعویض مفصل

رعایت یک سری اقدامات در طول جراحی، احتمال بروز عفونت را به حداقل می رساند. مهم ترین پیشگیری های عفونت عبارتند از:

  1. مصرف آنتی بیوتیک قبل و بعد درمان. آنتی بیوتیک یک ساعت قبل از شروع جراحی به بیمار داده می شود و تا بیست و چهار ساعت بعد باید مصرف شود.
  2.  کوتاه کردن مدت زمان بودن بیمار در اتاق عمل.
  3.  استفاده از ابزارهای استریل و عدم تماس آن ها با هر نوع آلودگی
  4.  شست و شو با محلول کلرهگزیدین

آنتی بیوتیک ها قبل از جراحی برای بیماران در نظر گرفته می شوند، با این حال، برخی بیماران نیازی به مصرف آنتی بیوتیک ندارند.

برچسب ها:

آخرین دیدگاه‌ها

پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − دوازده =

Call Now Button